Kruszarka rezonansowa
Dwa bloki wysokości: kowadło na dole, ametystowy młot na górze. Włóż rudę; na tonie własnym materiału pęka w pył.
Nastrój kruszarkę (dowolną połowę, na kucnięciu) na ton materiału i zasil ją na tej nucie Bębniakiem albo grzybem rezonującym. Szybkość = moc x dopasowanie. Najlepiej czysto na nucie; rozstrojona o kilka centów działa dobrze, pół półtonu obok ledwo.
Ruda daje 2 pyły, surowy metal 1, z szansą na jeszcze jeden. Pył przetapiasz na sztabki. Kamień → bruk → żwir → piasek, każdy na swoim tonie.
Akordy: inne nuty brzmiące przy kruszarce zmieniają jej tempo. Czysta kwinta +25%, kwarta albo oktawa +20%, tercje +15%, seksty +10%; sekundy, septymy i tryton spowalniają (do -25%). Każdy interwał liczy się raz, razem najwyżej ±50%. Konsonans rozstrojony o kilka centów pomaga mniej, powyżej 25 centów wcale. Dobry akord zwiększa też szansę na dodatkowy kawałek.