Piec ultradźwiękowy
Przetapia wszystko, co zwykły piec, bez opału: ultradźwięk grzeje od środka. Na biegu normalnym przy pełnej mocy (8 W na slot) trzy razy szybciej niż piec. Zasil go ultradźwiękiem przez falowód; bieg linii wyznacza tempo i pobór.
Przetapianie działa przy każdym ultradźwięku.
Kawitacja: rzeczy, które umie tylko on, każda wymaga linii co najmniej swoich kHz (patrz JEI): zgniłe mięso w skórę, wodorosty w kulę szlamu, kość w sześć mączek, ziemia w glinę, pajęczyna w nici, piasek w szkło sonoluminescencyjne.
Moduły wpina się w gniazda: miedziane kołnierze po lewej i prawej stronie każdego bloku pieca (tier I: 2, II: 4, III: 8). Nigdzie indziej nie da się ich postawić. Z modułem w ręce widać wolne gniazda w pobliżu. Wpięty moduł przybiera wygląd pieca, a jego przewody pulsują, gdy piec pracuje.
- Komora: jeden slot więcej, równolegle (i jego 8 W).
- Przyspieszacz: +50% szybkości, +80% mocy.
- Oszczędzacz: -25% mocy, -10% szybkości.
- Bufor: trzyma 400 J i grzeje dalej bez zasilania.
Przełącznik w oknie dzieli moc równo między pracujące sloty albo daje ją po kolei: przy słabym zasilaniu kończy rzeczy jedna po drugiej.
Ulepszenie: kliknij piec Przetwornikiem kwarcowym (do II: drugie piętro) albo Rdzeniem rezonansowym (do III: obudowa przetwornika z tyłu). Potrzebne jest miejsce, a zawartość zostaje. Zniszczenie dowolnego bloku rozbiera cały piec.